آخرین خبرها

  کد مطلب:1237
 487بازدید
 0

روستاهای بیجار، محروم از امکانات رفاهی/ 67 روستا فاقد آب آشامیدنی سالم هستند!

در زندگی روستایی آرامش حرف اول را می زند، اما کمبود امکانات زندگی را به کام روستائیان بیجار تلخ کرده و موجب مهاجرت روز افزون به شهر شده است.

[…]

بارها این جمله زیبا را شنیده ایم که روستاها به عنوان دروازه توسعه هر شهری هستند و توجه به آنان یعنی حل معضلات در شهر است.دامپروری ،کشاورزی و باغداری از مهترین پتانسیل های مهم توسعه در هر منطقه روستایی است که توجه به آن موجب پیشرفت و آبادانی آن منطقه می گردد. 

اما متاسفانه در حال حاضر به دلیل وجود خشکسالی های پی در پی و خشک شدن چشمه ها و کم آب شدن منابع زیر زمینی و کساد شدن فعالیت های کشاورزی و دامپروری در روستاها،موجب مهاجرت بی رویه روستائیان به شهر شده است.

 

توجه به مناطق روستایی توجه به تمامی مهم های یک منطقه است

 در حال حاضر نبود آب شرب و راه مناسب،عدم پوشش آنتن دهی تلویزیونی در برخی روستاهای منطقه گروس از مهم ترین مشکلاتی است که روستائیان زحمت کش این دیار بعد سال ها رنج و محنت برای کسب روزی حلال با آن دست و پنجه نرم می کنند. 

آب از مهمترین ضروریات زندگی روستائیان به شمار می آید که کمبود آن و در برخی از مناطق روستایی بیجار نبود آن لطمه بسیار بزرگی به توسعه اقتصادی منطقه می زند. 

در برخی از روستاهای دور دست بیجار در 24 ساعت شبانه روز یک یا دو ساعت آب دارند که آنهم با توجه به وقت بسیار کم روستائیان در این مدت زمان کوتاه قادر به انجام کارهای روزمره خود نیستند. 

به گفته مسوولان شهرستان بیجار در حال حاضر 67 روستای این شهرستان فاقد آب آشامیدنی سالم هستند.

  

 

کمبود امکانات در روستاهای بیجار


عدم دسترسی مناسب روستاهای دور دست بیجار به راه مناسب از دیگر مشکلات روستائیان منطقه گروس است و اگر چه این مشکلات مربوط به امسال و سال گذشته نیست بلکه مشکلات عدیده ای است که به علت سهل انگاری و بی توجهی مسئولان وقت مورد بی مهری قرار گرفته و در حال حاضر به معضلات بزرگ تبدیل شده است. 

بعد از گذشت 40 سال  از عمر با برکت نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران برخی از روستاهای بیجار فاقد پوشش آنتن دهی تلویزیون هستند و همین امر موجب گرایش روستائیان به نصب دیش ماهواره و رواج بی و بند و باری در روستا می شود. 

عدم نصب علایم راهنمایی و رانندگی و خط کشی برخی راه های روستایی و بروز تصادفات مرگبار از دیگر مشکلات روستائیان منطقه گروس است. 

نبودسیستم فاضلاب در روستاهای و روان شدن فاضلاب در سطح روستا موجب بروز مشکلات عدیده ای که سلامت و بهداشت روستائیان را تهدید می کند،می شود. 

خواسته روستائیان از مسئولین شهرستان بیجار این است که توجه به رفع مشکلات روستائیان اهرمی ماندگار برای ضریب ماندگاری روستائیان در روستا و جلوگیری از معضل مهم مهاجرت به شهر است. 

 

قرار گرفتن جاده های روستایی بیجار در دست انداز غفلت مسوولان

 

قرار گرفتن جاده های روستایی بیجار در دست انداز غفلت موجب بروز نگرانی روستاییان و کوچ آنها به شهر بیجار و شهرهای اقماری کرج و تهران شده است. 

شهرستان بیجار با 299 کیلومتر راه بین شهری و 940 کیلومتر راه روستایی در استان بیشترین طول راه را به خود اختصاص داده است.میزان بهرمندی مردم بیجار از راه‌های روستایی 22 درصد است که این میزان 44 درصد پائین‌تر از میانگین کشوری است.70 روستای دارای جمعیت 20 تا 50 خانوار و 65 روستای کمتر از 20 خانوار این شهرستان فاقد راه دسترسی مناسب است. 

در مسیر جاده بیجار به همدان که بعد از 40 سال تازگی به بهره برداری رسیده ،  تعداد زیادی از روستاهای بخش چنگ الماس وجود دارد که بعد از گذشت 40 سال از عمر انقلاب به علت بی تدبیری مسوولان برای آسفالت 5 کیلومتر که آنها را به جاده اصلی برساند مانده اند.روستای جبرییل یکی از روستاهای مسیر جاده بیجار به همدان است که تعدادی از اهالی آن روستا در گفتگو با خبرنگار کردتودی خواستار رسیدگی به مشکلشان از طریق این رسانه شدند. 

یکی از اهالی روستای جبرییل در گفت و گو با خبرنگار ما اظهار داشت: روستای جبرییل تا مسیر جاده اصلی بیجار به همدان 6 کیلومتر فاصله دارد که در طی این چند سال برای آسفالت آن به تمامی ادارات مربوطه مراجعه کرده ایم اما همچنان مشکل ما به قوت خودش باقی است.چندین نفر جان خود را از دست داده اند. 

وی تصریح کرد: چندین بار برای آسفالت این 6 کیلومتر راه که ما را به جاده اصلی می رساند به ادارات مربوطه در شهرستان و استان مراجعه کرده ایم اما متاسفانه تا کنون هیچ اقدامی انجام نداده اند.قضیه آسفالت راه های روستایی تنها به 5 کیلومتر راه روستایی جبرییل به کلوچه و جاده بیجار همدان ختم نمی شود ، جاده روستای صادق آباد به جوروندی از سال 83  احداث آن شروع شده اما  متاسفانه هنوز فاصله بین روستای جوروندی و اشرف آباد به طول 5 کیلومتر علیرغم این که هرساله زیرسازی می شود آسفالت نشده است. 

سید حسین رحیمی یکی از اهالی روستای جوروندی در گفتگو با خبرنگار ما اظهار داشت: برای آسفالت این مقدار راه تا کنون چندین بار به ادارات مربوطه مراجعه کرده ایم اما متاسفانه تا کنون موفق به دریافت کمک نشده ایم. 

وی عنوان کرد: امسال اکثر مسوولین که برای بازدید این مسیر آمده اند قول مساعد آسفالت این جاده را داده اندکه ظاهر به علت کمبود بودجه موفق به انجام آن نشده اند. 

این شهروند با بیان اینکه روستاییان که هر روز از این مسیر رفت وآمد می کنند فقط گرد و خاک نصیبشان می‌شود، افزود: واقعا اگر بودجه نیست چرا برای مسیر پیرتاج به قمچقای گرماب در محدوده استحفاظی زنجان بودجه هست و آسفالت آن در حال انجام است ، اما روستاهای شهرستان بیجار بعلت نبود بودجه فقط رنج می برند و به علت نداشتن راه دسترسی مناسب باید به شهر مهاجرت کنند؟ 

نداشتن شانه خاکی در مسیر این جاده، وجود چاله های فراوان ، از بین رفتن آسفالت جاده بر اثر تردد بیش از حد ماشین های سنگین، وجود پیچ های خطرناک ،انباشته شدن گل و لای در پی هر بارش ،نبود علائم راهنمایی و رانندگی و نداشتن حفاظ از مهمترین مشکلات جاده های روستائی در بیجار است که روستائیان با آن دست و پنجه نرم می کنند. 

توسعه آسفالت راه های روستایی از مطالبات به حق مردم است و مسئولان باید بیشتر از گذشته به این امر مهم توجه کنند.







برچسب ها :  بیجار, روستائیان, روستایی, آسفالت, روستای, روستاهای, کیلومتر, منطقه, مشکلات, شهرستان, مناسب, انجام, متاسفانه, جبرییل, روستا, همدان, مهاجرت, بودجه, چندین, مراجعه
دسته بندی :   بیجار / همدلی با بیجار گروس
آدرس لینک کوتاه:  http://bijaronline.com/?newsid=1237
داغ ترین مطالب
دیدگاه کاربران کل نظرات :0
ارسال دیدگاه
 بیجار آنلاین
لطفا جهت تسهیل ارتباط خود با بیجار آن لاین، در هنگام ارسال پیام این نکات را در نظر داشته باشید:
1.ارسال پیام های توهین آمیز به هر شکل و با هر ادبیاتی با اخلاق و منش اسلامی ،ایرانی ما در تناقض است لذا از ارسال اینگونه پیام ها جدا خودداری فرمایید.
2.از تایپ جملات فارسی با حروف انگلیسی خودداری کنید.
3.از ارسال پیام های تکراری که دیگر مخاطبان آن را ارسال کرده اند خودداری کنید.
عکس خوانده نمی شود