آخرین خبرها



» بیجار / بیجار شناسی

تاریخ انتشار:   26 خرداد 1399, 00:08

  کد مطلب:1467
 5759بازدید
 0

بیجار گروس در زمان سلجوقیان

طغرل بیک و آلب ارسلان و ملکشاه بر جمیع ممالک وسیعه ی ایران حکومت داشتند ولی بعد از مرگ ملکشاه، جنگهای داخلی بوجود آمد و شعب دیگر خاندان سلجوقی در نواحی مختلف سر بر استقلال برداشتند که یکی از این شعب، سلاجقه ی عراق و کردستان بوده است.

[…]

سلاجقه ی عراق و کردستان (۱۱ه -۵۹۰ ه.ق)

دوره ی سلجوقیان (۶۲۹ - ۵۹۰) در سال ۶۲۹ ه ق امام جماعت مرو خطبه را به نام جغری بیک داوود، خواند و او را سلطان السلاطين نامید و همان مجلس در نیشابور به نام برادرش طغرل جاری شد و در سال 432 ه ق رو به منطقه ی غرب ایران نهاد و نهاوند کردستان، کرمانشاهان و جبل، همدان و دینور (سهرورد و شهرزور) و حلوان، ری و اصفهان در فاصله ی بین سالهای ۶۳۲ - ۶۳۷ ه.ق متصرف شد.

طغرل بیک و آلب ارسلان و ملکشاه بر جمیع ممالک وسیعه ی ایران حکومت داشتند ولی بعد از مرگ ملکشاه، جنگهای داخلی بوجود آمد و شعب دیگر خاندان سلجوقی در نواحی مختلف سر بر استقلال برداشتند که یکی از این شعب، سلاجقه ی عراق و کردستان بوده است.همزمان با سلجوقیان در کردستان، اتابکان در آذربایجان حکومت می کردند. در این زمان برای اولین بار نام کردستان بر قلمرویی که، از همدان آغاز و تا منتهى اليه خاک شهر زور ادامه داشت، اطلاق گردید. شهر « وهار » یا « بهار » در سه فرسنگی شمال غربی همدان مرکز آن بود که بعدها به چمچمال منتقل شد.

در سال ۵۲۵ ه.ق ملک داود (داور ) به سلطنت نشست و همراه با وزیر و اتابک خود، آق سنقر احمد پلی به اداره ی امور پرداخت و تمام شهرهای جبل (کرمانشاهان ،همدان، کردستان، گروس و ...) و آذربایجان خطبه ی سلطنت به نام او خوانده شد. در همدان و کرمانشاهان و سایر شهر های این نواحی، مردم سر به شورش برداشتند اما به زودی خاموش گردید.

در سال ۵۷ هجری قمری کمال میرمی به قتل رسید و ایلدگز در شمار امیران سلطان محمود در آمد، او بیشتر نواحی سلطان محمود درآمد، و بیشتر نواحی آذربایجان و شهرهای جبل و همدان را به تصرف در آورد. و خطبه به نام پسر زن خود ارسلان شاه بن طغرل خواند.در سال ۵۷۶ ه.ق خشکسالی و وبای عمومی و قحطی سراسر شهرها از کرمانشاهان، دینور، حلوان، همدان و سهرورد و ... را فرا گرفت. وبسا مردمان این نواحی جان خود را از دست دادند.

برابر نوشته های این خردادبه، تا اوایل قرن چهارم هجری، سهرورد و شهر زور از  اجزای شهرستان دینور محسوب می شدند.

برابر اسناد و مدارک موجود سهرورد از اواسط قرن چهارم از وقتی ک سالاریان بر ری و قزوین و آذربایجان حکومت یافتند؛ سهرورد نیز به متصرفات آنها افزوده شد. سپس سهرورد( گروس) جزء متصرفات حکومت دیلمی در آمد و از قرن پنجم هجری با روی کار آمدن سلجوقیان و به وجود آمدن تقسیمات سیاسی کشور، ظاهرة اصطلاح کردستان را سلاجقه برای تمیز نواحی کُردنشین از ولایت جبال وضع کردند و آن ایالتی بود مشتمل بر سرزمین های بین آذربایجان، لرستان و قسمتی از اراضی سلسله جبال زاگرس، و از همان زمان ناحیه ی مذکور را رسما به نام کردستان در دفاتر دیوانی ثبت کرده اند.

در این تقسیم بندی سهرورد یا همان منطقه ی گروس جزء ولایت عراق عجم محسوب می شده و از اجزای کوره ی قزوین به حساب می آمده است به طوری که مستوفی می نویسد: « چون حکومت به جعفریان رسید، ابهر، زنجان، طارمین، رودبارها، دیلمان، خرگام، خجستان، سجاسی، سهرورد، در آباد و کاغذکنان، مزدقان، داخل قزوین کردند و در حجج و سکوک قدیم تماما از کوره ی قزوین نوشته اند.»







برچسب ها :  بیجار گروس در زمان سلجوقیان, بیجارشناسی, بیجار در زمان سلجوقیان, بیجارسیتی, بیجار بام ایران, بیجار, مجله اینترنتی بیجارآنلاین, بیجارآنلاین, bijaronline
دسته بندی :   بیجار / بیجار شناسی
آدرس لینک کوتاه:  http://bijaronline.com/?newsid=1467
داغ ترین مطالب
دیدگاه کاربران کل نظرات :0
ارسال دیدگاه
 بیجار آنلاین
لطفا جهت تسهیل ارتباط خود با بیجار آن لاین، در هنگام ارسال پیام این نکات را در نظر داشته باشید:
1.ارسال پیام های توهین آمیز به هر شکل و با هر ادبیاتی با اخلاق و منش اسلامی ،ایرانی ما در تناقض است لذا از ارسال اینگونه پیام ها جدا خودداری فرمایید.
2.از تایپ جملات فارسی با حروف انگلیسی خودداری کنید.
3.از ارسال پیام های تکراری که دیگر مخاطبان آن را ارسال کرده اند خودداری کنید.
عکس خوانده نمی شود